Conjugation of κουράζω
kuˈɾa.zoπροξενώ σε κάποιον σωματική ή ψυχική κούραση, καταπονώ Ver definición completa →
Ενεργητική φωνή
Ενεστώτας
| εγώ | κουράζω |
| εσύ | κουράζεις |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουράζει |
| εμείς | κουράζουμε |
| εσείς | κουράζετε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουράζουν |
Παρατατικός
| εγώ | κούραζα |
| εσύ | κούραζες |
| αυτός / αυτή / αυτό | κούραζε |
| εμείς | κουράζαμε |
| εσείς | κουράζατε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κούραζαν |
Αόριστος
| εγώ | κούρασα |
| εσύ | κούρασες |
| αυτός / αυτή / αυτό | κούρασε |
| εμείς | κουράσαμε |
| εσείς | κουράσατε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κούρασαν |
Στιγμιαίος μέλλοντας
| εγώ | θα κουράσω |
Στιγμιαία υποτακτική (να-/θα- μορφή)
| εγώ | κουράσω |
| εσύ | κουράσεις |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουράσει |
| εμείς | κουράσουμε |
| εσείς | κουράσετε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουράσουν |
Προστακτική εξακολουθητική
| εσύ | κούραζε |
| εσείς | κουράζετε |
Προστακτική στιγμιαία
| εσύ | κούρασε |
| εσείς | κουράστε |
Απαρέμφατο αορίστου
| — | κουράσει |
Μεσοπαθητική φωνή
Ενεστώτας
| εγώ | κουράζομαι |
| εσύ | κουράζεσαι |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουράζεται |
| εμείς | κουραζόμαστε |
| εσείς | κουράζεστε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουράζονται |
Παρατατικός
| εγώ | κουραζόμουν |
| εσύ | κουραζόσουν |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουραζόταν |
| εμείς | κουραζόμασταν |
| εσείς | κουραζόσασταν |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουράζονταν |
Αόριστος
| εγώ | κουράστηκα |
| εσύ | κουράστηκες |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουράστηκε |
| εμείς | κουραστήκαμε |
| εσείς | κουραστήκατε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουράστηκαν |
Στιγμιαίος μέλλοντας
| εγώ | θα κουραστώ |
Στιγμιαία υποτακτική (να-/θα- μορφή)
| εγώ | κουραστώ |
| εσύ | κουραστείς |
| αυτός / αυτή / αυτό | κουραστεί |
| εμείς | κουραστούμε |
| εσείς | κουραστείτε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | κουραστούν |
Προστακτική εξακολουθητική
| εσείς | κουράζεστε |
Προστακτική στιγμιαία
| εσύ | κουράσου |
| εσείς | κουραστείτε |
Απαρέμφατο αορίστου
| — | κουραστεί |