Conjugation of verabreden
/[fɛɐ̯ˈʔapˌʁeːdn̩]/mündlich einen Termin, Treffpunkt oder ein Treffen vereinbaren Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich verabrede |
| du | du verabredest |
| er / sie / es | er verabredet |
| wir | wir verabreden |
| ihr | ihr verabredet |
| sie / Sie | sie verabreden |
Präteritum
| ich | ich verabredete |
| du | du verabredetest |
| er / sie / es | er verabredete |
| wir | wir verabredeten |
| ihr | ihr verabredetet |
| sie / Sie | sie verabredeten |
Perfekt
| ich | ich habe verabredet |
| du | du hast verabredet |
| er / sie / es | er hat verabredet |
| wir | wir haben verabredet |
| ihr | ihr habt verabredet |
| sie / Sie | sie haben verabredet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte verabredet |
| du | du hattest verabredet |
| er / sie / es | er hatte verabredet |
| wir | wir hatten verabredet |
| ihr | ihr hattet verabredet |
| sie / Sie | sie hatten verabredet |
Futur I
| ich | ich werde verabreden |
| du | du wirst verabreden |
| er / sie / es | er wird verabreden |
| wir | wir werden verabreden |
| ihr | ihr werdet verabreden |
| sie / Sie | sie werden verabreden |
Futur II
| ich | ich werde verabredet haben |
| du | du wirst verabredet haben |
| er / sie / es | er wird verabredet haben |
| wir | wir werden verabredet haben |
| ihr | ihr werdet verabredet haben |
| sie / Sie | sie werden verabredet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich verabrede |
| du | du verabredest |
| er / sie / es | er verabrede |
| wir | wir verabreden |
| ihr | ihr verabredet |
| sie / Sie | sie verabreden |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe verabredet |
| du | du habest verabredet |
| er / sie / es | er habe verabredet |
| wir | wir haben verabredet |
| ihr | ihr habet verabredet |
| sie / Sie | sie haben verabredet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich verabredete |
| du | du verabredetest |
| er / sie / es | er verabredete |
| wir | wir verabredeten |
| ihr | ihr verabredetet |
| sie / Sie | sie verabredeten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte verabredet |
| du | du hättest verabredet |
| er / sie / es | er hätte verabredet |
| wir | wir hätten verabredet |
| ihr | ihr hättet verabredet |
| sie / Sie | sie hätten verabredet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde verabreden |
| du | du würdest verabreden |
| er / sie / es | er würde verabreden |
| wir | wir würden verabreden |
| ihr | ihr würdet verabreden |
| sie / Sie | sie würden verabreden |
Konditional II
| ich | ich würde verabredet haben |
| du | du würdest verabredet haben |
| er / sie / es | er würde verabredet haben |
| wir | wir würden verabredet haben |
| ihr | ihr würdet verabredet haben |
| sie / Sie | sie würden verabredet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | verabrede |
| wir | verabreden wir |
| ihr | verabredet |
| sie / Sie | verabreden Sie |