Conjugation of verabredeten
/[fɛɐ̯ˈʔapˌʁeːdətn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs verabreden Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich verabredete |
| du | du verabredetest |
| er / sie / es | er verabredetet |
| wir | wir verabredeten |
| ihr | ihr verabredetet |
| sie / Sie | sie verabredeten |
Präteritum
| ich | ich verabredetete |
| du | du verabredetetest |
| er / sie / es | er verabredetete |
| wir | wir verabredeteten |
| ihr | ihr verabredetetet |
| sie / Sie | sie verabredeteten |
Perfekt
| ich | ich habe verabredetet |
| du | du hast verabredetet |
| er / sie / es | er hat verabredetet |
| wir | wir haben verabredetet |
| ihr | ihr habt verabredetet |
| sie / Sie | sie haben verabredetet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte verabredetet |
| du | du hattest verabredetet |
| er / sie / es | er hatte verabredetet |
| wir | wir hatten verabredetet |
| ihr | ihr hattet verabredetet |
| sie / Sie | sie hatten verabredetet |
Futur I
| ich | ich werde verabredeten |
| du | du wirst verabredeten |
| er / sie / es | er wird verabredeten |
| wir | wir werden verabredeten |
| ihr | ihr werdet verabredeten |
| sie / Sie | sie werden verabredeten |
Futur II
| ich | ich werde verabredetet haben |
| du | du wirst verabredetet haben |
| er / sie / es | er wird verabredetet haben |
| wir | wir werden verabredetet haben |
| ihr | ihr werdet verabredetet haben |
| sie / Sie | sie werden verabredetet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich verabredete |
| du | du verabredetest |
| er / sie / es | er verabredete |
| wir | wir verabredeten |
| ihr | ihr verabredetet |
| sie / Sie | sie verabredeten |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe verabredetet |
| du | du habest verabredetet |
| er / sie / es | er habe verabredetet |
| wir | wir haben verabredetet |
| ihr | ihr habet verabredetet |
| sie / Sie | sie haben verabredetet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich verabredetete |
| du | du verabredetetest |
| er / sie / es | er verabredetete |
| wir | wir verabredeteten |
| ihr | ihr verabredetetet |
| sie / Sie | sie verabredeteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte verabredetet |
| du | du hättest verabredetet |
| er / sie / es | er hätte verabredetet |
| wir | wir hätten verabredetet |
| ihr | ihr hättet verabredetet |
| sie / Sie | sie hätten verabredetet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde verabredeten |
| du | du würdest verabredeten |
| er / sie / es | er würde verabredeten |
| wir | wir würden verabredeten |
| ihr | ihr würdet verabredeten |
| sie / Sie | sie würden verabredeten |
Konditional II
| ich | ich würde verabredetet haben |
| du | du würdest verabredetet haben |
| er / sie / es | er würde verabredetet haben |
| wir | wir würden verabredetet haben |
| ihr | ihr würdet verabredetet haben |
| sie / Sie | sie würden verabredetet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | verabredete |
| wir | verabredeten wir |
| ihr | verabredetet |
| sie / Sie | verabredeten Sie |