Conjugation of blödeln
/ˈbløːdl̩n/bewusst Unsinn reden, sich albern geben Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich blödle |
| du | du blödelst |
| er / sie / es | er blödelt |
| wir | wir blödeln |
| ihr | ihr blödelt |
| sie / Sie | sie blödeln |
Präteritum
| ich | ich blödelte |
| du | du blödeltest |
| er / sie / es | er blödelte |
| wir | wir blödelten |
| ihr | ihr blödeltet |
| sie / Sie | sie blödelten |
Perfekt
| ich | ich habe geblödelt |
| du | du hast geblödelt |
| er / sie / es | er hat geblödelt |
| wir | wir haben geblödelt |
| ihr | ihr habt geblödelt |
| sie / Sie | sie haben geblödelt |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte geblödelt |
| du | du hattest geblödelt |
| er / sie / es | er hatte geblödelt |
| wir | wir hatten geblödelt |
| ihr | ihr hattet geblödelt |
| sie / Sie | sie hatten geblödelt |
Futur I
| ich | ich werde blödeln |
| du | du wirst blödeln |
| er / sie / es | er wird blödeln |
| wir | wir werden blödeln |
| ihr | ihr werdet blödeln |
| sie / Sie | sie werden blödeln |
Futur II
| ich | ich werde geblödelt haben |
| du | du wirst geblödelt haben |
| er / sie / es | er wird geblödelt haben |
| wir | wir werden geblödelt haben |
| ihr | ihr werdet geblödelt haben |
| sie / Sie | sie werden geblödelt haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich blödle |
| du | du blödelest |
| er / sie / es | er blödle |
| wir | wir blödeln |
| ihr | ihr blödelet |
| sie / Sie | sie blödeln |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe geblödelt |
| du | du habest geblödelt |
| er / sie / es | er habe geblödelt |
| wir | wir haben geblödelt |
| ihr | ihr habet geblödelt |
| sie / Sie | sie haben geblödelt |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich blödelte |
| du | du blödeltest |
| er / sie / es | er blödelte |
| wir | wir blödelten |
| ihr | ihr blödeltet |
| sie / Sie | sie blödelten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte geblödelt |
| du | du hättest geblödelt |
| er / sie / es | er hätte geblödelt |
| wir | wir hätten geblödelt |
| ihr | ihr hättet geblödelt |
| sie / Sie | sie hätten geblödelt |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde blödeln |
| du | du würdest blödeln |
| er / sie / es | er würde blödeln |
| wir | wir würden blödeln |
| ihr | ihr würdet blödeln |
| sie / Sie | sie würden blödeln |
Konditional II
| ich | ich würde geblödelt haben |
| du | du würdest geblödelt haben |
| er / sie / es | er würde geblödelt haben |
| wir | wir würden geblödelt haben |
| ihr | ihr würdet geblödelt haben |
| sie / Sie | sie würden geblödelt haben |
Imperativ
Imperativ
| du | blödle |
| wir | blödeln wir |
| ihr | blödelt |
| sie / Sie | blödeln Sie |