Conjugation of vanhellige
to desecrate, profane Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vanhellige |
Præsens
| jeg | vanhelliger |
| du | vanhelliger |
| han / hun / den / det | vanhelliger |
| vi | vanhelliger |
| I | vanhelliger |
| de | vanhelliger |
Præteritum
| jeg | vanhelligede |
| du | vanhelligede |
| han / hun / den / det | vanhelligede |
| vi | vanhelligede |
| I | vanhelligede |
| de | vanhelligede |
Perfektum
| — | har vanhelliget |
Imperativ
| — | vanhellig |
Perfektum participium
| — | vanhelliget |
Præsens participium
| — | vanhelligende |
Passiv
Infinitiv
| — | vanhelliges |
Præsens
| jeg | vanhelliges |
| du | vanhelliges |
| han / hun / den / det | vanhelliges |
| vi | vanhelliges |
| I | vanhelliges |
| de | vanhelliges |
Præteritum
| jeg | vanhelligedes |
| du | vanhelligedes |
| han / hun / den / det | vanhelligedes |
| vi | vanhelligedes |
| I | vanhelligedes |
| de | vanhelligedes |