Conjugation of nægte
to contest, dispute Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | nægte |
Præsens
| jeg | nægter |
| du | nægter |
| han / hun / den / det | nægter |
| vi | nægter |
| I | nægter |
| de | nægter |
Præteritum
| jeg | nægtede |
| du | nægtede |
| han / hun / den / det | nægtede |
| vi | nægtede |
| I | nægtede |
| de | nægtede |
Perfektum
| — | har nægtet |
Imperativ
| — | nægt |
Perfektum participium
| — | nægtet |
Præsens participium
| — | nægtende |
Passiv
Infinitiv
| — | nægtes |
Præsens
| jeg | nægtes |
| du | nægtes |
| han / hun / den / det | nægtes |
| vi | nægtes |
| I | nægtes |
| de | nægtes |
Præteritum
| jeg | nægtedes |
| du | nægtedes |
| han / hun / den / det | nægtedes |
| vi | nægtedes |
| I | nægtedes |
| de | nægtedes |