Conjugation of lovliggøre
to legalize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | lovliggøre |
Præsens
| jeg | lovliggør |
| du | lovliggør |
| han / hun / den / det | lovliggør |
| vi | lovliggør |
| I | lovliggør |
| de | lovliggør |
Præteritum
| jeg | lovliggjorde |
| du | lovliggjorde |
| han / hun / den / det | lovliggjorde |
| vi | lovliggjorde |
| I | lovliggjorde |
| de | lovliggjorde |
Perfektum
| — | har lovliggjort |
Imperativ
| — | lovliggør |
Perfektum participium
| — | lovliggjort |
Præsens participium
| — | lovliggøren |
Passiv
Infinitiv
| — | lovliggøres |
Præsens
| jeg | lovliggøres |
| du | lovliggøres |
| han / hun / den / det | lovliggøres |
| vi | lovliggøres |
| I | lovliggøres |
| de | lovliggøres |
Præteritum
| jeg | lovliggjordes |
| du | lovliggjordes |
| han / hun / den / det | lovliggjordes |
| vi | lovliggjordes |
| I | lovliggjordes |
| de | lovliggjordes |