Conjugation of genne
[ˈɡɛnə]to herd, shepherd, guide, impel (people or animals) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | genne |
Præsens
| jeg | genner |
| du | genner |
| han / hun / den / det | genner |
| vi | genner |
| I | genner |
| de | genner |
Præteritum
| jeg | gennede |
| du | gennede |
| han / hun / den / det | gennede |
| vi | gennede |
| I | gennede |
| de | gennede |
Perfektum
| — | har gennet |
Imperativ
| — | gen |
Perfektum participium
| — | gennet |
Præsens participium
| — | gennende |
Passiv
Infinitiv
| — | gennes |
Præsens
| jeg | gennes |
| du | gennes |
| han / hun / den / det | gennes |
| vi | gennes |
| I | gennes |
| de | gennes |
Præteritum
| jeg | gennedes |
| du | gennedes |
| han / hun / den / det | gennedes |
| vi | gennedes |
| I | gennedes |
| de | gennedes |