Conjugation of fascinere
to fascinate (someone) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fascinere |
Præsens
| jeg | fascinerer |
| du | fascinerer |
| han / hun / den / det | fascinerer |
| vi | fascinerer |
| I | fascinerer |
| de | fascinerer |
Præteritum
| jeg | fascinerede |
| du | fascinerede |
| han / hun / den / det | fascinerede |
| vi | fascinerede |
| I | fascinerede |
| de | fascinerede |
Perfektum
| — | har fascineret |
Imperativ
| — | fasciner |
Perfektum participium
| — | fascineret |
Præsens participium
| — | fascinerende |
Passiv
Infinitiv
| — | fascineres |
Præsens
| jeg | fascineres |
| du | fascineres |
| han / hun / den / det | fascineres |
| vi | fascineres |
| I | fascineres |
| de | fascineres |
Præteritum
| jeg | fascineredes |
| du | fascineredes |
| han / hun / den / det | fascineredes |
| vi | fascineredes |
| I | fascineredes |
| de | fascineredes |