Conjugation of bevæge
[b̥eˈvɛˀjə]to move (someone), to stir someone's emotions Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bevæge |
Præsens
| jeg | bevæger |
| du | bevæger |
| han / hun / den / det | bevæger |
| vi | bevæger |
| I | bevæger |
| de | bevæger |
Præteritum
| jeg | bevægede |
| du | bevægede |
| han / hun / den / det | bevægede |
| vi | bevægede |
| I | bevægede |
| de | bevægede |
Perfektum
| — | har bevæget |
Imperativ
| — | bevæg |
Perfektum participium
| — | bevæget |
Præsens participium
| — | bevægende |
Passiv
Infinitiv
| — | bevæges |
Præsens
| jeg | bevæges |
| du | bevæges |
| han / hun / den / det | bevæges |
| vi | bevæges |
| I | bevæges |
| de | bevæges |
Præteritum
| jeg | bevægedes |
| du | bevægedes |
| han / hun / den / det | bevægedes |
| vi | bevægedes |
| I | bevægedes |
| de | bevægedes |