Conjugation of afslå
to refuse, decline, reject Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | afslå |
Præsens
| jeg | afslår |
| du | afslår |
| han / hun / den / det | afslår |
| vi | afslår |
| I | afslår |
| de | afslår |
Præteritum
| jeg | afslog |
| du | afslog |
| han / hun / den / det | afslog |
| vi | afslog |
| I | afslog |
| de | afslog |
Perfektum
| — | har afslået |
Imperativ
| — | afslå |
Perfektum participium
| — | afslået |
Præsens participium
| — | afslåen |
Passiv
Infinitiv
| — | afslås |
Præsens
| jeg | afslås |
| du | afslås |
| han / hun / den / det | afslås |
| vi | afslås |
| I | afslås |
| de | afslås |