Conjugation of vlastnit
/[ˈvlastɲɪt]/(vlastnit + akuzativ) být vlastníkem něčeho Ver definición completa →
Nedokonavý vid
Infinitiv
| — | vlastnit |
Přítomný čas
| já | vlastním |
| ty | vlastníš |
| on / ona / ono | vlastní |
| my | vlastníme |
| vy | vlastníte |
| oni / ony / ona | vlastní |
Minulý čas (rod mužský)
| já | vlastnil jsem |
| ty | vlastnil jsi |
| on / ona / ono | vlastnil |
| my | vlastnili jsme |
| vy | vlastnili jste |
| oni / ony / ona | vlastnili |
Minulý čas (rod ženský)
| já | vlastnila jsem |
| ty | vlastnila jsi |
| on / ona / ono | vlastnila |
| my | vlastnily jsme |
| vy | vlastnily jste |
| oni / ony / ona | vlastnily |
Minulý čas (rod střední)
| ono | vlastnilo |
Budoucí čas
| já | budu vlastnit |
| ty | budeš vlastnit |
| on / ona / ono | bude vlastnit |
| my | budeme vlastnit |
| vy | budete vlastnit |
| oni / ony / ona | budou vlastnit |
Rozkazovací způsob
| ty | vlastni |
| my | vlastněme |
| vy | vlastněte |