Conjugation of وهن
to weakne, accuse of weakness, attenuate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَهْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَهَنَ |
| نَحْنُ | وَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِنُ |
| نَحْنُ | نَهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِنَ |
| نَحْنُ | نَهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِنْ |
| نَحْنُ | نَهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَهَنَتْ |
| نَحْنُ | وَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهِنُ |
| نَحْنُ | نَهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِنَ |
| نَحْنُ | نَهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِنْ |
| نَحْنُ | نَهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِنَّ |