Conjugation of وهي
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَهْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَهِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَهِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَهِيَ |
| نَحْنُ | وَهِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَهِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِي |
| هُوَ / هِيَ | يَهِي |
| نَحْنُ | نَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِيَ |
| نَحْنُ | نَهِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِ |
| نَحْنُ | نَهِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَهِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَهِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَهِيَتْ |
| نَحْنُ | وَهِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَهِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهِي |
| نَحْنُ | نَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِيَ |
| نَحْنُ | نَهِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِ |
| نَحْنُ | نَهِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِينَ |