Conjugation of وفى
to compensate fully Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَفَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَفَى |
| نَحْنُ | وَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِي |
| هُوَ / هِيَ | يَفِي |
| نَحْنُ | نَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِيَ |
| نَحْنُ | نَفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِ |
| نَحْنُ | نَفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَفَتْ |
| نَحْنُ | وَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفِي |
| نَحْنُ | نَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِيَ |
| نَحْنُ | نَفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِ |
| نَحْنُ | نَفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فِينَ |