Conjugation of وقت
waq.qa.tato fix boundaries of duration, to set or appoint a time for something to occur especially the falling due of an obligation Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَقْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَقَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَقَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | وَقَتَ |
| نَحْنُ | وَقَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَقَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَقَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِتُ |
| نَحْنُ | نَقِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِتَ |
| نَحْنُ | نَقِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِتْ |
| نَحْنُ | نَقِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَقَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَقَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | وَقَتَتْ |
| نَحْنُ | وَقَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَقَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَقَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقِتُ |
| نَحْنُ | نَقِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِتَ |
| نَحْنُ | نَقِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِتْ |
| نَحْنُ | نَقِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِتْنَ |