Conjugation of وعظ
wa.ʕa.ðˤato announce future reward or punishment, to warn Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَعْظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَعَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَعَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَعَظَ |
| نَحْنُ | وَعَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَعَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَعَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِظُ |
| نَحْنُ | نَعِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِظَ |
| نَحْنُ | نَعِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِظْ |
| نَحْنُ | نَعِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَعَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَعَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَعَظَتْ |
| نَحْنُ | وَعَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَعَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَعَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعِظُ |
| نَحْنُ | نَعِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِظَ |
| نَحْنُ | نَعِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِظْ |
| نَحْنُ | نَعِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِظْنَ |