Conjugation of وجف
to start running at a faster pace Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَجَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَجَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَجَفَ |
| نَحْنُ | وَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَجَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَجَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِفُ |
| نَحْنُ | نَجِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِفَ |
| نَحْنُ | نَجِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِفْ |
| نَحْنُ | نَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَجَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَجَفَتْ |
| نَحْنُ | وَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَجَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَجَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجِفُ |
| نَحْنُ | نَجِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجِفَ |
| نَحْنُ | نَجِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجِفْ |
| نَحْنُ | نَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جِفْنَ |