Conjugation of وتر
to stretch, to strain, to draw tight, to pull taut Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَتْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَتَرَ |
| نَحْنُ | وَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتِرُ |
| نَحْنُ | نَتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتِرَ |
| نَحْنُ | نَتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتِرْ |
| نَحْنُ | نَتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَتَرَتْ |
| نَحْنُ | وَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتِرُ |
| نَحْنُ | نَتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتِرَ |
| نَحْنُ | نَتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتِرْ |
| نَحْنُ | نَتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تِرْنَ |