Conjugation of وب
wab.bato prepare to charge or make an assault in battle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَبَّ |
| نَحْنُ | وَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَوُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَوُبُّ |
| نَحْنُ | نَوُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوُبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوُبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَوُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَوُبَّ |
| نَحْنُ | نَوُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَوُبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَوُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَوُبَّ |
| نَحْنُ | نَوُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَوُبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وُبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَبَّتْ |
| نَحْنُ | وَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَوُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوُبُّ |
| نَحْنُ | نَوُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَوُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَوُبَّ |
| نَحْنُ | نَوُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَوُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَوُبَّ |
| نَحْنُ | نَوُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْبُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وُبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُوبُبْنَ |