Conjugation of واجه
waː.d͡ʒa.hato face, to be confronted with, to confront Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاجَهَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاجَهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاجَهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاجَهَ |
| نَحْنُ | وَاجَهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاجَهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاجَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاجِهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاجِهُ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاجِهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاجِهَ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاجِهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاجِهْ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاجِهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاجِهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاجَهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاجَهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاجَهَتْ |
| نَحْنُ | وَاجَهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاجَهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاجَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاجِهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاجِهُ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاجِهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاجِهَ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاجِهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاجِهِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاجِهْ |
| نَحْنُ | نُوَاجِهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاجِهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاجِهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاجِهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاجِهْنَ |