Conjugation of واسى
to console, to comfort Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاسَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاسَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاسَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاسَى |
| نَحْنُ | وَاسَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاسَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاسَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاسِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِي |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاسِي |
| نَحْنُ | نُوَاسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاسِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاسِيَ |
| نَحْنُ | نُوَاسِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاسِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاسِ |
| نَحْنُ | نُوَاسِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاسِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاسَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاسَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاسَتْ |
| نَحْنُ | وَاسَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاسَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاسَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاسِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاسِي |
| نَحْنُ | نُوَاسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاسِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاسِيَ |
| نَحْنُ | نُوَاسِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاسِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاسِ |
| نَحْنُ | نُوَاسِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاسِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاسِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاسِينَ |