Conjugation of هون
to describe as trifling, to describe as of low value Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَهْوِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَوَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَوَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَوَّنَ |
| نَحْنُ | هَوَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَوَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَوَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَوِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَوِّنُ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَوِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَوِّنَ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَوِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَوِّنْ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَوِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَوِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَوَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَوَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَوَّنَتْ |
| نَحْنُ | هَوَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَوَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَوَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَوِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَوِّنُ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَوِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَوِّنَ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَوِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَوِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَوِّنْ |
| نَحْنُ | نُهَوِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَوِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَوِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَوِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَوِّنَّ |