Conjugation of هجر
break with someone and distance onceself, sever all relations with someone Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَجْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَجَرَ |
| نَحْنُ | هَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُرُ |
| نَحْنُ | نَهْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُرَ |
| نَحْنُ | نَهْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْجُرْ |
| نَحْنُ | نَهْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْجُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَجَرَتْ |
| نَحْنُ | هَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُرُ |
| نَحْنُ | نَهْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُرَ |
| نَحْنُ | نَهْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْجُرْ |
| نَحْنُ | نَهْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْجُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْجُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْجُرْنَ |