Conjugation of نهج
to follow Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَهْج |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَهَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَهَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَهَجَ |
| نَحْنُ | نَهَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَهَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَهَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَجُ |
| نَحْنُ | نَنْهَجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَجَ |
| نَحْنُ | نَنْهَجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَجْ |
| نَحْنُ | نَنْهَجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَهَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَهَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَهَجَتْ |
| نَحْنُ | نَهَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَهَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَهَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَجُ |
| نَحْنُ | نَنْهَجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَجَ |
| نَحْنُ | نَنْهَجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَجْ |
| نَحْنُ | نَنْهَجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَجْنَ |