مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَهْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَهَبَ |
| نَحْنُ | نَهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهُبُ |
| نَحْنُ | نَنْهُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهُبَ |
| نَحْنُ | نَنْهُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهُبْ |
| نَحْنُ | نَنْهُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْهُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْهُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَهَبَتْ |
| نَحْنُ | نَهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهُبُ |
| نَحْنُ | نَنْهُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهُبَ |
| نَحْنُ | نَنْهُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهُبْ |
| نَحْنُ | نَنْهُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْهُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْهُبْنَ |