مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنْكِيل |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكَّلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَكَّلَ |
| نَحْنُ | نَكَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكَّلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكَّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَكِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَكِّلُ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَكِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَكِّلَ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَكِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَكِّلْ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكِّلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكَّلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَكَّلَتْ |
| نَحْنُ | نَكَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكَّلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكَّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَكِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَكِّلُ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَكِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَكِّلَ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَكِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَكِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَكِّلْ |
| نَحْنُ | نُنَكِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَكِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَكِّلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكِّلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكِّلْنَ |