Conjugation of نكد
to make life difficult Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَكَد |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكِدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَكِدَ |
| نَحْنُ | نَكِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكِدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَدُ |
| نَحْنُ | نَنْكَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَدَ |
| نَحْنُ | نَنْكَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَدْ |
| نَحْنُ | نَنْكَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكِدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَكِدَتْ |
| نَحْنُ | نَكِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكِدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَدُ |
| نَحْنُ | نَنْكَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَدَ |
| نَحْنُ | نَنْكَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَدْ |
| نَحْنُ | نَنْكَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَدْنَ |