Conjugation of نكح
to have sex with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نِكَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَكَحَ |
| نَحْنُ | نَكَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكِحُ |
| نَحْنُ | نَنْكِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكِحَ |
| نَحْنُ | نَنْكِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكِحْ |
| نَحْنُ | نَنْكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَكَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَكَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَكَحَتْ |
| نَحْنُ | نَكَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَكَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَكَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكِحُ |
| نَحْنُ | نَنْكِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكِحَ |
| نَحْنُ | نَنْكِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكِحْ |
| نَحْنُ | نَنْكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكِحْنَ |