Conjugation of نفى
to carry off, to remove, to relegate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَفْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَى |
| نَحْنُ | نَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِي |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفِي |
| نَحْنُ | نَنْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفِيَ |
| نَحْنُ | نَنْفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفِ |
| نَحْنُ | نَنْفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَتْ |
| نَحْنُ | نَفَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفِي |
| نَحْنُ | نَنْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفِيَ |
| نَحْنُ | نَنْفِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفِ |
| نَحْنُ | نَنْفِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفِينَ |