مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَقِيق |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَّ |
| نَحْنُ | نَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِقُّ |
| نَحْنُ | نَنِقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِقُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِقُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِقَّ |
| نَحْنُ | نَنِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِقَّ |
| نَحْنُ | نَنِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِقُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِقُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَّتْ |
| نَحْنُ | نَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنِقُّ |
| نَحْنُ | نَنِقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِقَّ |
| نَحْنُ | نَنِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِقَّ |
| نَحْنُ | نَنِقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْقِقْنَ |