Conjugation of نفش
to procure, to provide oneself with, to take possession of Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَفْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَشَ |
| نَحْنُ | نَفَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُشُ |
| نَحْنُ | نَنْفُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُشَ |
| نَحْنُ | نَنْفُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُشْ |
| نَحْنُ | نَنْفُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَشَتْ |
| نَحْنُ | نَفَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُشُ |
| نَحْنُ | نَنْفُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُشَ |
| نَحْنُ | نَنْفُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُشْ |
| نَحْنُ | نَنْفُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُشْنَ |