Conjugation of نفس
to comfort, to cheer up, to reassure, to appease Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَفَس |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفُسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفُسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفُسَ |
| نَحْنُ | نَفُسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفُسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفُسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُسُ |
| نَحْنُ | نَنْفُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُسَ |
| نَحْنُ | نَنْفُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُسْ |
| نَحْنُ | نَنْفُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفُسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفُسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفُسَتْ |
| نَحْنُ | نَفُسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفُسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُسُ |
| نَحْنُ | نَنْفُسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُسَ |
| نَحْنُ | نَنْفُسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُسْ |
| نَحْنُ | نَنْفُسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُسْنَ |