Conjugation of نفذ
to carry out, to execute Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَفَاذ |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَذْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَذَ |
| نَحْنُ | نَفَذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَذْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَذُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُذُ |
| نَحْنُ | نَنْفُذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُذَ |
| نَحْنُ | نَنْفُذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُذْ |
| نَحْنُ | نَنْفُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُذُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَذْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَذَتْ |
| نَحْنُ | نَفَذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَذْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُذُ |
| نَحْنُ | نَنْفُذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُذَ |
| نَحْنُ | نَنْفُذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُذِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُذْ |
| نَحْنُ | نَنْفُذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُذْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُذْنَ |