Conjugation of نفر
to hate intensely, to dislike, to be disinclined to, to feel disgust for, to have an aversion to, to detest, to abhor, to loathe Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نُفُور |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَرَ |
| نَحْنُ | نَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُرُ |
| نَحْنُ | نَنْفُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُرَ |
| نَحْنُ | نَنْفُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُرْ |
| نَحْنُ | نَنْفُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَرَتْ |
| نَحْنُ | نَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُرُ |
| نَحْنُ | نَنْفُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُرَ |
| نَحْنُ | نَنْفُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُرْ |
| نَحْنُ | نَنْفُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُرْنَ |