Conjugation of نصت
to listen, to hearken, to lend an ear Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَصْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَتَ |
| نَحْنُ | نَصَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصِتُ |
| نَحْنُ | نَنْصِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصِتَ |
| نَحْنُ | نَنْصِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصِتْ |
| نَحْنُ | نَنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَتَتْ |
| نَحْنُ | نَصَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصِتُ |
| نَحْنُ | نَنْصِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصِتَ |
| نَحْنُ | نَنْصِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصِتْ |
| نَحْنُ | نَنْصِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصِتْنَ |