Conjugation of نصح
to give sincere advice, to counsel Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَصْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَحَ |
| نَحْنُ | نَصَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَحُ |
| نَحْنُ | نَنْصَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَحَ |
| نَحْنُ | نَنْصَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصَحْ |
| نَحْنُ | نَنْصَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَحَتْ |
| نَحْنُ | نَصَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَحُ |
| نَحْنُ | نَنْصَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَحَ |
| نَحْنُ | نَنْصَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصَحْ |
| نَحْنُ | نَنْصَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْصَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْصَحْنَ |