Conjugation of نصب
to proclaim, to declare, to arrogate to oneself (king, war, sovereignty …) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَصْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَبَ |
| نَحْنُ | نَصَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصُبُ |
| نَحْنُ | نَنْصُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصُبَ |
| نَحْنُ | نَنْصُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْصُبْ |
| نَحْنُ | نَنْصُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْصُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْصُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَصَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَصَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَصَبَتْ |
| نَحْنُ | نَصَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَصَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَصَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْصُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصُبُ |
| نَحْنُ | نَنْصُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْصُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصُبَ |
| نَحْنُ | نَنْصُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْصُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْصُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْصُبْ |
| نَحْنُ | نَنْصُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْصُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْصُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْصُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْصُبْنَ |