Conjugation of نسغ
to be rickety, to vacillate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَسْغ |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسَغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسَغْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَسَغَ |
| نَحْنُ | نَسَغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسَغْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسَغُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَغُ |
| نَحْنُ | نَنْسَغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَغَ |
| نَحْنُ | نَنْسَغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَغْ |
| نَحْنُ | نَنْسَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسَغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسَغْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَسَغَتْ |
| نَحْنُ | نَسَغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسَغْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَغُ |
| نَحْنُ | نَنْسَغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَغَ |
| نَحْنُ | نَنْسَغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَغْ |
| نَحْنُ | نَنْسَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَغْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَغْنَ |