Conjugation of نسف
to winnow up, to overthrow from the ground Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَسْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَسَفَ |
| نَحْنُ | نَسَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسِفُ |
| نَحْنُ | نَنْسِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسِفَ |
| نَحْنُ | نَنْسِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسِفْ |
| نَحْنُ | نَنْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَسَفَتْ |
| نَحْنُ | نَسَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسِفُ |
| نَحْنُ | نَنْسِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسِفَ |
| نَحْنُ | نَنْسِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسِفْ |
| نَحْنُ | نَنْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسِفْنَ |