Conjugation of نجب
to beget, to sire, to bear (female or male) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَجَابَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجُبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجُبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَجُبَ |
| نَحْنُ | نَجُبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجُبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُبُ |
| نَحْنُ | نَنْجُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُبَ |
| نَحْنُ | نَنْجُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُبْ |
| نَحْنُ | نَنْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجُبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجُبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَجُبَتْ |
| نَحْنُ | نَجُبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجُبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُبُ |
| نَحْنُ | نَنْجُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُبَ |
| نَحْنُ | نَنْجُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُبْ |
| نَحْنُ | نَنْجُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُبْنَ |