Conjugation of نجح
to succeed, to be successful Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَجْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَحَ |
| نَحْنُ | نَجَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجَحُ |
| نَحْنُ | نَنْجَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجَحَ |
| نَحْنُ | نَنْجَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجَحْ |
| نَحْنُ | نَنْجَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْجَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْجَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَحَتْ |
| نَحْنُ | نَجَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجَحُ |
| نَحْنُ | نَنْجَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجَحَ |
| نَحْنُ | نَنْجَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجَحْ |
| نَحْنُ | نَنْجَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْجَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْجَحْنَ |