Conjugation of نبخ
to turn sour, to ferment, to deteriorate or change in condition Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نُبُوخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَخَ |
| نَحْنُ | نَبَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِخُ |
| نَحْنُ | نَنْبِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِخَ |
| نَحْنُ | نَنْبِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِخْ |
| نَحْنُ | نَنْبِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبِخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَخَتْ |
| نَحْنُ | نَبَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِخُ |
| نَحْنُ | نَنْبِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِخَ |
| نَحْنُ | نَنْبِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِخْ |
| نَحْنُ | نَنْبِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبِخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبِخْنَ |