Conjugation of ناوى
to be hostile to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاوَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَى |
| نَحْنُ | نَاوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِي |
| نَحْنُ | نُنَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِيَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِ |
| نَحْنُ | نُنَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَتْ |
| نَحْنُ | نَاوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِي |
| نَحْنُ | نُنَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِيَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِ |
| نَحْنُ | نُنَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوِينَ |