Conjugation of نأى
na.ʔaːto be distant, to be far (عَن (ʕan) / بـ (b-) from) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَأْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَأَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَأَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَأَى |
| نَحْنُ | نَأَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَأَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَأَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْأَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَى |
| هُوَ / هِيَ | يَنْأَى |
| نَحْنُ | نَنْأَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْأَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَى |
| هُوَ / هِيَ | يَنْأَى |
| نَحْنُ | نَنْأَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْءَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْءَ |
| نَحْنُ | نَنْءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْأَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَأَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَأَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَأَتْ |
| نَحْنُ | نَأَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَأَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَأَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْأَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْأَى |
| نَحْنُ | نَنْأَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْأَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْأَى |
| نَحْنُ | نَنْأَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْءَ |
| نَحْنُ | نَنْءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْأَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْأَيْنَ |