Conjugation of ناوأ
to counter, to put up a fight against Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاوَأَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَأَ |
| نَحْنُ | نَاوَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِئُ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِئَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِئْ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوِئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَأَتْ |
| نَحْنُ | نَاوَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِئُ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِئَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِئْ |
| نَحْنُ | نُنَاوِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوِئْنَ |