Conjugation of ناول
to hand over (construed with two direct objects) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاوَلَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَلَ |
| نَحْنُ | نَاوَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِلُ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِلَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاوِلْ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوِلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاوَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاوَلَتْ |
| نَحْنُ | نَاوَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاوَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاوِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِلُ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاوِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِلَ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاوِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاوِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاوِلْ |
| نَحْنُ | نُنَاوِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاوِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاوِلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاوِلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاوِلْنَ |