مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَيْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | نِكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاكَ |
| نَحْنُ | نِكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِيكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِيكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِيكُ |
| نَحْنُ | نَنِيكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِيكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِيكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِيكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِيكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِيكَ |
| نَحْنُ | نَنِيكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِيكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِيكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِكْ |
| نَحْنُ | نَنِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِيكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِيكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِيكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نِكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاكَتْ |
| نَحْنُ | نِكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِيكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِيكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنِيكُ |
| نَحْنُ | نَنِيكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِيكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِيكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِيكَ |
| نَحْنُ | نَنِيكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِيكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِكْ |
| نَحْنُ | نَنِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِيكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِكْنَ |