مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاكَحَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاكَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاكَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاكَحَ |
| نَحْنُ | نَاكَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاكَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاكَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاكِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاكِحُ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاكِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاكِحَ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاكِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاكِحْ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاكِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاكَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاكَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاكَحَتْ |
| نَحْنُ | نَاكَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاكَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاكَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاكِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاكِحُ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاكِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاكِحَ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاكِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاكِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاكِحْ |
| نَحْنُ | نُنَاكِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاكِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاكِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاكِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاكِحْنَ |