Conjugation of نازع
naː.za.ʕato get to grips with, to struggle with, to contest Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نِزَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَازَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَازَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَازَعَ |
| نَحْنُ | نَازَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَازَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَازَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَازِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَازِعُ |
| نَحْنُ | نُنَازِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَازِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَازِعَ |
| نَحْنُ | نُنَازِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَازِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَازِعْ |
| نَحْنُ | نُنَازِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَازِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَازِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَازَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَازَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَازَعَتْ |
| نَحْنُ | نَازَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَازَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَازَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَازِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَازِعُ |
| نَحْنُ | نُنَازِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَازِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَازِعَ |
| نَحْنُ | نُنَازِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَازِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَازِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَازِعْ |
| نَحْنُ | نُنَازِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَازِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَازِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَازِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَازِعْنَ |